Rechtbank eerste aanleg Antwerpen

Op 26 juni 2026 veroordeelde de rechtbank van eerste aanleg Antwerpen, afdeling Antwerpen, een advocaat tot een gevangenisstraf van twee jaar met uitstel voor een termijn van vijf jaar en een effectieve geldboete van 40.000 euro. De beklaagde maakte zich schuldig aan een strafbare poging tot het witwassen van gelden en deelname aan de activiteiten van een criminele organisatie gericht op het bekomen van grote vermogensvoordelen, door advies te verlenen over witwasconstructies.

De feiten kwamen aan het licht door een ander gerechtelijk onderzoek, waaruit bleek dat de beklaagde gebruik maakte van een geëncrypteerd Sky-toestel. Hij nam deel aan een groepschat waarin hij een systeem schetste om geplande geldtransacties een legale schijn te geven, door grote sommen geld wit te wassen via de (beweerde) verkoop van goud. 

De advocaat reisde op verzoek en op kosten van een cliënt naar Dubai om advies te verlenen over systemen om gelden op grote schaal, in schijven van 100.000 euro, wit te wassen. Na deze reis werden de contacten niet verbroken, maar volgde er via Sky nog verdere communicatie, zowel met de beklaagde, als zeer concrete gespreken over hem. Bovendien kwam er enkele maanden later iemand, die werd aangestuurd door de cliënt, naar zijn kantoor met een cash geldsom die enkel aan de beklaagde mocht worden afgegeven. 

De rechtbank oordeelde dat de beklaagde doelbewust naar Dubai reisde om zijn advies en medewerking te verlenen aan een poging tot witwassen van crimineel geld. Hierdoor heeft de beklaagde volgens de rechtbank deelgenomen aan de activiteiten van een criminele organisatie gericht op het bekomen van vermogensvoordelen. Dat hij daarbij uit was op geldgewin, mogelijk ingegeven door zijn ernstige middelenverslaving op dat ogenblik, staat volgens de rechtbank vast. 

De rechtbank stelde dat het niet onaannemelijk is dat een advocaat met een drugsverslaving vatbaarder is voor voorstellen uit het criminele milieu, maar benadrukte dat dit geen rechtvaardiging vormt. Wel hield ze er in haar beoordeling rekening mee dat de beklaagde zich ten volle heeft ingezet om zijn verslavingsproblematiek aan te pakken en hiervan intussen sinds geruime tijd verlost is. Daarnaast werd er voor het beoordelen van de straf door de rechtbank onder meer rekening gehouden met de aard, de ernst en de duur van de feiten en de leeftijd, de persoonlijkheid, de situatie en het strafrechtelijk verleden van de beklaagde.

De beklaagde werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar, met uitstel voor een termijn van vijf jaar, en een geldboete van 40.000 euro. Gezien er sinds de feiten meer dan vijf jaar verstreken en gelet op de persoonlijke situatie van de beklaagde, was de rechtbank immers van oordeel dat uitstel van tenuitvoerlegging, gekoppeld aan de maximale uitsteltermijn, kon worden verleend, wat de beklaagde moet motiveren in de toekomst geen strafbare feiten meer te plegen. Bovendien oordeelde de rechtbank dat er geen probatiemaatregelen moeten worden opgelegd, gelet op de huidige onthouding van verboden middelen en de eigen inspanningen van de beklaagde. Gelet op het lucratief oogmerk dat de beklaagde had, werd voor de geldboete geen uitstel verleend.