29/01/2026

De rechtbank van eerste aanleg Leuven heeft op donderdag 29 januari 2026 een beklaagde veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf voor onder meer feiten van verkrachting, poging tot verkrachting en aantasting van de seksuele integriteit. De feiten vonden plaats te Leuven tussen 21 september 2024 tot en met 16 mei 2025. In haar motivering heeft de rechtbank het over verontrustende en verwerpelijke feiten waarbij de beklaagde zijn eigen seksuele driften botvierde op vrouwelijke studentes die terugkeerden na een vermaakuitstap naar hun kot. 

Feiten 

Op vrijdagochtend 16 mei 2025 om 00.55 uur ontving de politie een melding met de vraag om zich naar de Tervuursestraat in Leuven te begeven. Een buurtbewoner had daar een meisje (verder: ‘burgerlijke partij 3’) zien huilen. Dit meisje zou herhaaldelijk “go away” hebben geroepen tegen een man. Toen de buurtbewoner vroeg of zij hulp nodig had, vluchtte de man weg.

'Burgerlijke partij 3' verklaarde later aan de politie dat zij die avond een feestje had bijgewoond in de Faculty Club te Leuven en te voet via de Tervuursestraat naar haar kot in de Brusselsestraat was vertrokken. Zij werd naar eigen zeggen door twee mannen aangesproken, die haar vervolgens aanraakten ter hoogte van haar schaamstreek.

Uit verder onderzoek bleek dat er camerabeelden beschikbaar waren van de omgeving van deze feiten. Op deze beelden is te zien dat de beklaagde in beeld komt en het slachtoffer ('burgerlijke partij 3') van achteren vastgrijpt met beide armen, terwijl zij probeert los te komen. Wanneer dit lukt, valt zij op de grond. Ze staat opnieuw recht, maar haar doorgang wordt opnieuw verhinderd door de verdachte. Hij grijpt haar opnieuw vast, waarna zij opnieuw ten val komt. Nadat zij weer rechtstaat, haalt de verdachte een voorwerp uit zijn broekzak en toont dit aan haar. Het gaat om een vierkant object, dat een kaarthouder met een valse politiekaart en een valse politiebadge blijkt te zijn. Ook nadien verspert de beklaagde haar opnieuw de weg. Uiteindelijk slaagt het slachtoffer erin te ontkomen, waarna de beklaagde richting uitgang wandelt en weggaat.

De politie legt onmiddellijk een link met eerdere, gelijkaardige feiten die plaatsvonden in Leuven in de nacht van 14 op 15 mei 2025 (aantasting van de seksuele integriteit: tenlastelegging D2) en met feiten van 21 september 2024 (poging tot verkrachting: tenlastelegging A). In al deze zaken werd eenzelfde modus operandi vastgesteld: de slachtoffers werden gevolgd naar hun kot of studio door een onbekende man, die hen vervolgens in het kotgebouw betastte. De politie beschikte over fotoafdrukken van de dader uit deze eerdere dossiers.

De beklaagde kon worden geïdentificeerd aan de hand van deze fotoafdrukken. Zijn voertuig werd eveneens gelinkt aan de feiten: op 15 mei 2025 om 02.21 uur werd hij door de politie gecontroleerd in de Brusselsestraat te Leuven als bestuurder van een Citroën Berlingo. ANPR-beelden bevestigden dat hetzelfde voertuig op 15 mei 2025 om 23.55 uur Leuven binnenreed en de stad opnieuw verliet op 16 mei 2025 rond 01.05 uur.

Op 16 mei 2025 werd de beklaagde gearresteerd als passagier van een Citroën Berlingo in Herent. Hij had een donkerblauwe rugzak bij zich met daarin een iPhone, twee mutsen, een zwarte bivakmuts, vier kabelbinders, een valse politiekaart, een politiebadge en een stroomstootwapen. Uit de camerabeelden bleek duidelijk dat het om dezelfde valse politiekaart en badge ging die hij eerder aan ‘burgerlijke partij 3’ had getoond.

Ter zitting heeft de beklaagde de hem ten laste gelegde feiten niet betwist.

De beklaagde is 37 jaar oud, heeft geen gekend strafrechtelijk verleden in België en beschikt niet over een vaste woonplaats. 

Oordeel rechtbank

De rechtbank verklaart de ‘beklaagde’ schuldig aan volgende strafbare feiten:

  • poging tot verkrachting, te Leuven, op 21 september 2024 (tenlastelegging B);
  • aantasting van de seksuele integriteit, te Leuven, in de nacht van 1 maart 2025 op 2 maart 2025, ten nadele van ‘burgerlijke partij 2’ (tenlastelegging D1);
  • aantasting van de seksuele integriteit, te Leuven, in de nacht van 13 mei 2025 op 14 mei 2025, ten nadele van ‘burgerlijke partij 1’ (tenlastelegging D2);
  • voyeurisme door opname, te Leuven en elders, in de periode van 22 maart 2025 tot en met 15 mei 2025 (tenlastelegging F);
  • verkrachting en aantasting van de seksuele integriteit, voyeurisme door opname, met de verzwarende omstandigheid dat deze plaatsvonden ten nadele van een persoon die zich in een kwetsbare toestand bevond, te Leuven in de nacht van 15 mei 2025 op 16 mei 2025, ten nadele van ‘burgerlijke partij 3’ (tenlasteleggingen A,C, E);
  • wederrechtelijke aanname van een titel van een persoon met openbare macht, te Leuven, in de nacht van 15 mei 2025 op 16 mei 2025 (tenlastelegging G);
  • vervoer van een verboden wapen, te Herent, op 16 mei 2025 (tenlastelegging H). 

Uitspraak op strafgebied 

De rechtbank van eerste aanleg veroordeelt de beklaagde voor de bewezen feiten tot een effectieve gevangenisstraf van 5 jaar. 

Ook wordt de beklaagde ontzet uit alle burgerlijke en politieke rechten voor een termijn van 5 jaar (zoals voorzien in artikel 31 lid 1 van het Strafwetboek).

Tot slot spreekt de rechtbank de terbeschikkingstelling van de beklaagde uit van de strafuitvoeringsrechtbank voor 10 jaar, die ingaat na afloop van de straf.

 

Motivering rechtbank

De rechtbank stelt vast dat de beklaagde een ernstige bedreiging vormt voor de openbaar veiligheid. De fysieke en seksuele integriteit van de slachtoffers werd ernstig geschaad. 

Niemand mag verwachten te worden achtervolgd en vervolgens als seksuele prooi te worden benaderd, waarbij de beklaagde zijn seksuele driften botvierde of trachtte te botvieren op vrouwelijke studenten die naar hun kot terugkeerden. Verontrustend is bovendien dat de feiten telkens volgens dezelfde werkwijze werden gepleegd.

Die ongerustheid wordt nog versterkt door het feit dat de beklaagde actief zocht naar evenementen in studentensteden, opnames maakte van intieme situaties en lichaamsdelen van vrouwen én van de feiten van verkrachting. Het gebruik van een valse politiebadge en politiekaart om zijn slachtoffers een vals veiligheidsgevoel te creëren, samen met het aantreffen van kabelbinders bij zijn arrestatie, bevestigt enkel maar zijn gevaarlijke persoonlijkheid.